Opis
ŻYWY OCET – JESIENNO-ZIMOWA TRADYCJA ZIELARSKA
Jeżówka, lipa, szałwia i czarny bez – wyrazista kompozycja inspirowana dawnymi recepturami na czas chłodu, gardła, kaszlu i sezonowego osłabienia
Wyrób rękodzieła klasztornego
Pojemność: 100 ml
Opis produktu
Żywy Ocet – Jesienno-Zimowa Tradycja Zielarska to bogata kompozycja przygotowana na bazie naturalnego octu jabłkowego i starannie dobranych roślin.
Łączy:
JEŻÓWKĘ PURPUROWĄ • LIPĘ • KONICZYNĘ • SZAŁWIĘ • HIBISKUS • CZARNY BEZ
To właśnie takie rośliny od pokoleń trafiały do domowych zapasów przygotowywanych na jesień i zimę.
Najważniejsze kierunki tradycji:
ODPORNOŚĆ W TRADYCJI • PIERWSZE OZNAKI PRZEZIĘBIENIA • GARDŁO • CHRYPKA • DRAPANIE • KASZEL W TRADYCJI • DROGI ODDECHOWE • WYCHŁODZENIE • SEZONOWE OSŁABIENIE • POWRÓT DO SIŁ
Kwaśny charakter żywego octu łączy się z roślinnym aromatem jeżówki, lipy i szałwii oraz owocową głębią hibiskusa i czarnego bzu.
Skład
Ocet jabłkowy, jeżówka purpurowa, kwiat lipy, kwiat koniczyny, szałwia, hibiskus, sok z owoców i kwiatów czarnego bzu.
Co wyróżnia Żywy Ocet?
NATURALNY OCET JABŁKOWY • 6 ROŚLINNYCH SKŁADNIKÓW • JEŻÓWKA • CZARNY BEZ • LIPA • SZAŁWIA • RĘCZNE WYKONANIE • MAŁE PARTIE • NATURALNY OSAD
To nie jest zwykły aromatyzowany ocet.
Receptura została zbudowana wokół jednego, bardzo wyraźnego kierunku:
JESIEŃ + ZIMA + GARDŁO + DROGI ODDECHOWE + TRADYCYJNE WZMOCNIENIE
Jeżówka – klasyka sezonowej tradycji
Jeżówka purpurowa jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych roślin związanych z sezonem przeziębień.
W tradycyjnym zielarstwie kojarzono ją szczególnie z:
ODPORNOŚCIĄ • PIERWSZYMI OZNAKAMI PRZEZIĘBIENIA • SEZONOWYM OSŁABIENIEM • GÓRNYMI DROGAMI ODDECHOWYMI
To jeden z głównych filarów tej receptury.
Czarny bez – jesień, zima i przeziębienie w tradycji
Czarny bez od pokoleń należał do najważniejszych roślin domowej apteczki.
Kwiaty i owoce wykorzystywano w tradycyjnych recepturach związanych z:
PRZEZIĘBIENIEM • WYCHŁODZENIEM • SEZONOWYM OSŁABIENIEM • DROGAMI ODDECHOWYMI
Sok z owoców i kwiatów czarnego bzu nadaje kompozycji również głębszy, owocowy i charakterystyczny profil.
Lipa – rozgrzewający kierunek tradycji
Kwiat lipy jest jednym z najbardziej klasycznych składników dawnych mieszanek jesienno-zimowych.
Tradycyjnie pojawiał się przy:
WYCHŁODZENIU • GORĄCZCE W DAWNYCH PRZEKAZACH • POTACH • KASZLU • PODRAŻNIONYM GARDLE • OSŁABIENIU
Lipa tworzy łagodniejszą i bardziej klasyczną część całej receptury.
Szałwia – gardło i jama ustna
Szałwia jest jednym z najmocniejszych składników produktu w kierunku gardła.
W tradycyjnym zielarstwie wykorzystywano ją przy:
DRAPANIU • CHRYPCE • PODRAŻNIENIU GARDŁA • JAMIE USTNEJ • BŁONACH ŚLUZOWYCH
Jej wyrazisty, ziołowy charakter dobrze komponuje się z kwaśną bazą octową.
Kaszel i drogi oddechowe – kierunek tradycji
Lipa, czarny bez, koniczyna i szałwia pojawiały się w różnych dawnych recepturach związanych z:
KASZLEM • CHRYPKĄ • GARDŁEM • UCZUCIEM OBCIĄŻENIA DRÓG ODDECHOWYCH • SEZONOWYMI NIEDOGODNOŚCIAMI
Dlatego cały Żywy Ocet ma wyraźnie jesienno-zimowy i oddechowy charakter tradycyjny.
Pierwsze oznaki przeziębienia – w tradycji
Podobne kompozycje przygotowywano szczególnie wtedy, gdy pojawiały się pierwsze sygnały typowe dla chłodniejszej części roku:
DRAPANIE W GARDLE • CHRYPKA • WYCHŁODZENIE • OSŁABIENIE • KASZEL • UCZUCIE ROZBICIA
Jeżówka, czarny bez i lipa tworzą tutaj najbardziej charakterystyczny tradycyjny rdzeń receptury.
Koniczyna – dawne mieszanki oddechowe
Kwiat koniczyny był wykorzystywany w ludowych kompozycjach związanych z drogami oddechowymi.
Tradycyjnie łączono go przede wszystkim z:
KASZLEM • WYDZIELINĄ • GARDŁEM • DROGAMI ODDECHOWYMI • OGÓLNYM WZMOCNIENIEM
Koniczyna zawiera naturalne flawonoidy i inne związki fenolowe, które wzbogacają profil roślinny kompozycji.
Hibiskus – kolor, kwasowość i roślinne polifenole
Hibiskus nadaje octowi głęboką barwę i wyrazisty, owocowo-kwaśny charakter.
Jest naturalnym źródłem:
ANTOCYJANÓW • POLIFENOLI • KWASÓW ORGANICZNYCH
W tradycyjnych napojach roślinnych kojarzono go z:
ORZEŹWIENIEM • WITALNOŚCIĄ • OKRESAMI ZMĘCZENIA I OSŁABIENIA
Odporność – kierunek tradycyjny
To jeden z najważniejszych powodów, dla których zestawiono właśnie takie rośliny.
Jeżówka, czarny bez, lipa i szałwia od dawna pojawiały się w domowych recepturach przygotowywanych w okresach:
ZWIĘKSZONEJ PODATNOŚCI NA SEZONOWE DOLEGLIWOŚCI • OSŁABIENIA • CHŁODU • JESIENI I ZIMY
Dlatego:
ODPORNOŚĆ W TRADYCJI
pozostaje jednym z głównych kierunków całej kompozycji.
Wychłodzenie i zimowe osłabienie
Dawne receptury jesienno-zimowe miały szerszy charakter niż tylko troska o gardło.
Sięgano po nie także przy:
WYCHŁODZENIU • BRAKU SIŁ • ZMĘCZENIU • UCZUCIU ROZBICIA • POWROCIE DO KONDYCJI
To właśnie dlatego tradycyjne mieszanki często łączyły kilka roślin działających w różnych kierunkach.
Ocet jabłkowy – fermentowana baza receptury
Naturalny ocet jabłkowy nadaje kompozycji:
WYRAZISTĄ KWASOWOŚĆ • CHARAKTERYSTYCZNY AROMAT • NATURALNY OSAD • RĘKODZIELNICZY CHARAKTER
W dawnych gospodarstwach ocet wykorzystywano również jako bazę do przygotowywania maceratów i roślinnych kompozycji.
Naturalna mętność, osad oraz niewielkie różnice pomiędzy partiami są typową cechą takiego wyrobu.
Co daje tej recepturze charakter?
JEŻÓWKA + CZARNY BEZ
– tradycyjny kierunek sezonowy i odpornościowy
LIPA + SZAŁWIA + KONICZYNA
– gardło, kaszel i drogi oddechowe w tradycji
HIBISKUS
– antocyjany, głęboka barwa i owocowa kwasowość
OCET JABŁKOWY
– naturalnie kwaśna baza całej kompozycji
Najważniejsze kierunki tradycji
ODPORNOŚĆ • PIERWSZE OZNAKI PRZEZIĘBIENIA • GARDŁO • CHRYPKA • DRAPANIE • KASZEL • DROGI ODDECHOWE • WYDZIELINA W TRADYCJI • WYCHŁODZENIE • SEZONOWE OSŁABIENIE • JESIEŃ I ZIMA • POWRÓT DO SIŁ
Środki ostrożności
Nie stosować przy nadwrażliwości na którykolwiek składnik. Ze względu na obecność jeżówki i szałwii szczególną ostrożność powinny zachować kobiety w ciąży i karmiące oraz osoby przyjmujące leki lub pozostające pod stałą opieką specjalisty.
Informacja o charakterze wyrobu
Wyrób rękodzieła klasztornego Gminy Wyznaniowej Łódź II, wykonywany zgodnie z Dekretem nr 10/24.
Informacje dotyczące odporności, przeziębienia, kaszlu, gardła, wydzieliny, dróg oddechowych i sezonowego osłabienia odnoszą się do tradycyjnego wykorzystania poszczególnych roślin i dawnych receptur zielarskich i nie stanowią deklaracji leczenia chorób.
