Opis

Wrotycz – ziele i kwiat, susz zielarski

Tradycyjny surowiec do pielęgnacji skóry, włosów i zastosowań domowych

Wyrób rękodzielniczy

Surowiec zbierany na czystych terenach

Masa netto: 50 g

Produkt przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego. Nie spożywać.

Wrotycz pospolity (Tanacetum vulgare) to charakterystyczna roślina z rodziny astrowatych, rozpoznawalna po pierzastych liściach i intensywnie żółtych kwiatach.

Jego mocny, kamforowy zapach od setek lat wykorzystywano w tradycyjnej pielęgnacji skóry i włosów oraz w gospodarstwie domowym. Z ziela przygotowywano dawniej płukanki, kąpiele, okłady, maceraty i nacierki.

Wrotycz ceniono szczególnie w pielęgnacji skóry wymagającej, swędzącej, przetłuszczającej się i skłonnej do niedoskonałości. Intensywny aromat rośliny wykorzystywano również w domach, szafach i pomieszczeniach gospodarczych.

Skład

100% suszone ziele i kwiat wrotyczu pospolitego (Tanacetum vulgare).

Co wyróżnia wrotycz?

• Zawiera zarówno ziele, jak i kwiat wrotyczu.
• Ma intensywny, naturalnie kamforowy aromat.
• Jest przeznaczony wyłącznie do zastosowań zewnętrznych.
• Nawiązuje do dawnych receptur pielęgnacyjnych.
• Tradycyjnie wykorzystywano go do skóry i włosów.
• Był obecny w dawnych zabiegach związanych z pasożytami zewnętrznymi.
• Stosowano go także w gospodarstwie domowym.
• Jest zbierany i przygotowywany ręcznie.

Tradycyjne znaczenie wrotyczu

W dawnym zielarstwie zewnętrznie wykorzystywano go do:

• pielęgnacji skóry swędzącej i przetłuszczającej się;
• oczyszczania skóry skłonnej do niedoskonałości;
• pielęgnacji łuszczącej się skóry głowy;
• tradycyjnych płukanek do włosów;
• kąpieli, okładów i nacierań;
• domowych zabiegów związanych z wszawicą;
• rozgrzewających okładów na stawy i mięśnie;
• pielęgnacji miejsc po ukąszeniach owadów;
• dawnych zastosowań gospodarczych związanych z intensywnym zapachem rośliny.

Informacje te przedstawiają historyczne wykorzystanie wrotyczu jako surowca i nie stanowią zapewnienia działania oferowanego suszu.

Naturalne składniki wrotyczu

Wrotycz zawiera olejek eteryczny, flawonoidy, garbniki, gorycze i inne związki roślinne. Za jego mocny aromat i intensywny charakter odpowiada między innymi obecny w olejku tujon.

W dawnych recepturach wrotyczowi przypisywano właściwości:

• oczyszczające;
• ściągające;
• przeciwświądowe;
• rozgrzewające;
• wykorzystywane przy pielęgnacji skóry narażonej na niekorzystne drobnoustroje;
• związane z tradycyjnymi zabiegami przeciw pasożytom zewnętrznym.

Opis dotyczy znaczenia rośliny w dawnym zielarstwie, a nie potwierdzonego działania gotowego wyrobu.

Tradycyjna pielęgnacja skóry

Odwar i napar z wrotyczu wykorzystywano dawniej do przemywania skóry wymagającej, przetłuszczającej się, swędzącej i skłonnej do zmian.

W tradycyjnych przekazach pojawiał się przy:

• niedoskonałościach i wypryskach;
• nadmiernym przetłuszczaniu;
• świądzie i podrażnieniu;
• łuszczeniu naskórka;
• nadmiernej potliwości;
• zmianach grzybiczych;
• ukąszeniach owadów;
• pielęgnacji miejsc wymagających intensywnego oczyszczenia.

Wrotycz był także obecny w dawnych opisach pielęgnacji skóry dotkniętej egzemą, łuszczycą i opryszczką. Są to historyczne zastosowania rośliny, a nie przeznaczenie gotowego suszu do postępowania przy tych chorobach.

Włosy i skóra głowy

Płukanki z wrotyczu należały do domowych sposobów pielęgnowania przetłuszczającej się, swędzącej i łuszczącej skóry głowy.

Tradycyjnie wykorzystywano je przy:

• nadmiernym przetłuszczaniu włosów;
• łupieżu i widocznym łuszczeniu;
• świądzie skóry głowy;
• potrzebie dokładnego oczyszczenia;
• pielęgnacji skóry przed olejowaniem;
• dawnych zabiegach związanych z wszawicą.

Wrotycz pozostawia charakterystyczny ziołowy aromat i był ceniony szczególnie w intensywnych, okresowych zabiegach pielęgnacyjnych.

Tradycja okładów i nacierań

Wrotycz wykorzystywano również w zewnętrznych recepturach związanych z napięciem mięśni, sztywnością stawów i uczuciem przeciążenia.

Przygotowywano z niego rozgrzewające okłady, kąpiele, maceraty olejowe oraz alkoholowe nacierki. Tradycyjnie przypisywano mu charakter rozgrzewający, przeciwbólowy i związany z pielęgnacją zmęczonych partii ciała.

Wrotycz w dawnym gospodarstwie domowym

Intensywny zapach rośliny wykorzystywano dawniej w szafach, skrzyniach, pomieszczeniach mieszkalnych i gospodarczych. Suszone ziele umieszczano w płóciennych woreczkach lub rozkładano w miejscach, w których pojawiały się owady.

W tradycyjnych przekazach zapach wrotyczu kojarzono z komarami, muchami, molami, pchłami, mrówkami i kleszczami. Informacja ta dokumentuje dawny zwyczaj gospodarczy i nie stanowi zapewnienia skuteczności suszu jako środka owadobójczego lub odstraszającego.

Historyczne zastosowanie wewnętrzne

Wrotycz należał dawniej do najbardziej znanych roślin wykorzystywanych w recepturach przeciw pasożytom przewodu pokarmowego. Pojawiał się między innymi w przekazach dotyczących glist i owsików.

Historycznie kojarzono go również z trawieniem, miesiączkowaniem, drogami żółciowymi i pobudzaniem krążenia. Ze względu na zawartość tujonu oferowany susz jest jednak przeznaczony wyłącznie do zastosowań zewnętrznych.

Powyższe informacje służą dokumentowaniu dawnej wiedzy i nie są instrukcją spożywania wrotyczu.

Ważne informacje

Produkt przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego przez osoby dorosłe. Nie spożywać.

Nie stosować podczas ciąży i karmienia piersią, u dzieci ani w przypadku uczulenia na wrotycz lub inne rośliny z rodziny astrowatych.

Unikać kontaktu z oczami, ustami, błonami śluzowymi oraz rozległymi, otwartymi ranami. Przed zastosowaniem na skórę należy wykonać próbę na niewielkim fragmencie.

Nie stosować w sposób ciągły ani na dużej powierzchni skóry. W przypadku wystąpienia pieczenia, silnego zaczerwienienia lub podrażnienia przerwać używanie.

Przechowywanie

Przechowywać szczelnie zamknięty, w suchym i zacienionym miejscu, z dala od wilgoci oraz intensywnych zapachów. Chronić przed dostępem dzieci i zwierząt.

Naturalne różnice w kolorze, aromacie i stopniu rozdrobnienia wynikają z ręcznego zbioru oraz przygotowania suszu.

Informacja o charakterze wyrobu

Wykonana przez Pracownię Rękodzieła Klasztornego działającą przy Gminie Wyznaniowej Łódź II.

Opis składników oraz sposobów ich dawnego wykorzystywania ma charakter historyczny, tradycyjny, edukacyjny i dokumentacyjny. Nie stanowi diagnozy, indywidualnej porady, wskazania do stosowania przy określonej chorobie ani zapewnienia działania leczniczego.

Gmina Wyznaniowa Łódź II – Dekret nr 10/24.