Opis

NAWŁOĆ – ZIELE SUSZONE

Klasyczne ziele tradycyjnie związane z pęcherzem, drogami moczowymi i usuwaniem nadmiaru wody

Wyrób rękodzieła klasztornego
Ziele zbierane na czystych terenach
Masa netto: 50 g

Opis produktu

Nawłoć należy do najbardziej charakterystycznych europejskich ziół tradycyjnie związanych z pęcherzem i drogami moczowymi.

Od pokoleń sięgano po nią w recepturach dotyczących:

PĘCHERZA • DRÓG MOCZOWYCH • CZĘSTEGO PARCIA W TRADYCJI • DYSKOMFORTU PRZY ODDAWANIU MOCZU W TRADYCJI • ZATRZYMYWANIA WODY • OBRZĘKÓW W DAWNYM ZIELARSTWIE • „PRZEPŁUKIWANIA” DRÓG MOCZOWYCH

To właśnie ten kierunek stanowi najważniejszą część tradycji nawłoci.

EMA zalicza ziele nawłoci pospolitej do roślin związanych z układem moczowym i opisuje tradycyjne zastosowanie określonych preparatów do zwiększania ilości moczu jako elementu wspomagającego przy drobnych dolegliwościach dróg moczowych.

Skład

100% suszone ziele nawłoci.

Co wyróżnia nawłoć?

DROGI MOCZOWE • PĘCHERZ • ZATRZYMYWANIE WODY W TRADYCJI • NATURALNY KIERUNEK MOCZOPĘDNY W TRADYCJI • FLAWONOIDY • SAPONINY • GARBNIKI • POLIFENOLE • RĘCZNY ZBIÓR

To nie jest zioło o przypadkowym, bardzo szerokim zastosowaniu.

Jego najmocniejsza tradycja od wieków koncentruje się właśnie na pęcherzu, drogach moczowych i gospodarce wodnej organizmu.

Pęcherz i drogi moczowe – główny kierunek tradycji

W dawnym zielarstwie nawłoć pojawiała się przede wszystkim przy:

CZĘSTYM PARCIU • DYSKOMFORCIE DRÓG MOCZOWYCH • PIECZENIU W DAWNYCH PRZEKAZACH • UCZUCIU NIEPEŁNEGO KOMFORTU PĘCHERZA • NAWRACAJĄCYCH PROBLEMACH DRÓG MOCZOWYCH W TRADYCJI

Jej tradycyjny charakter moczopędny wykorzystywano do zwiększenia przepływu moczu i „przepłukiwania” dróg moczowych.

Nie oznacza to, że oferowany susz leczy zakażenia układu moczowego.

Zatrzymywanie wody i obrzęki – tradycja

Nawłoć była szczególnie ceniona w dawnych mieszankach związanych z:

ZATRZYMYWANIEM WODY • UCZUCIEM CIĘŻKOŚCI • OBRZĘKAMI W TRADYCJI • GOSPODARKĄ WODNĄ

W dawnym języku zielarskim zaliczano ją do roślin „oczyszczających”, ponieważ zwiększenie wydalania moczu kojarzono z usuwaniem zbędnych produktów przemiany materii.

Dzisiaj określenie „oczyszczanie” traktujemy jako element tradycyjnego sposobu opisywania takich kuracji.

Nerki – ważne rozróżnienie

Nawłoć bardzo często kojarzy się z „ziołem na nerki”, ale bezpieczniej mówić o:

DROGACH MOCZOWYCH • PĘCHERZU • TRADYCYJNYM ZWIĘKSZANIU WYDALANIA MOCZU

niż przypisywać jej leczenie chorób nerek.

Przy obrzękach wynikających z niewydolności serca lub nerek nie należy samodzielnie stosować kuracji zwiększających wydalanie płynów.

Naturalne związki roślinne

Ziele nawłoci zawiera m.in.:

FLAWONOIDY • SAPONINY • GARBNIKI • KWASY FENOLOWE • INNE POLIFENOLE

To właśnie ten złożony profil związków roślinnych odpowiada za duże zainteresowanie nawłocią w zielarstwie.

Dokładna zawartość poszczególnych składników zależy od gatunku, miejsca zbioru, terminu oraz sposobu suszenia.

Trawienie – dodatkowy kierunek tradycji

Choć najważniejszym profilem nawłoci pozostają drogi moczowe, w dawnych recepturach pojawiała się także przy:

NIESRAWNOŚCI • WZDĘCIACH • CIĘŻKOŚCI PO POSIŁKU • OSŁABIONYM TRAWIENIU

W tradycji łączono ją również z recepturami dotyczącymi żółci i przewodu pokarmowego.

To kierunek dodatkowy, nie najważniejszy profil tego ziela.

Dawne receptury „oczyszczające”

Nawłoć bardzo często była elementem mieszanek określanych jako:

MOCZOPĘDNE • WIOSENNE • OCZYSZCZAJĄCE • NA ZATRZYMYWANIE WODY

Łączono ją m.in. z pokrzywą, brzozą, skrzypem i innymi ziołami tradycyjnie związanymi z gospodarką wodną.

Skóra – tradycja zewnętrzna

Nawłoć stosowano również zewnętrznie.

W dawnych recepturach pojawiała się przy skórze:

TŁUSTEJ • SKŁONNEJ DO NIEDOSKONAŁOŚCI • ROZSZERZONYCH PORACH • PODRAŻNIONEJ • WYMAGAJĄCEJ OCZYSZCZENIA

Garbniki odpowiadały za jej tradycyjny, ściągający charakter.

Skóra głowy i włosy

Odwar z nawłoci pojawiał się także w dawnych płukankach i recepturach do skóry głowy.

Tradycyjnie wiązano go z pielęgnacją skóry:

PRZETŁUSZCZAJĄCEJ SIĘ • WYMAGAJĄCEJ ODŚWIEŻENIA • SKŁONNEJ DO NAGROMADZENIA SEBUM

Jest to tradycyjny kierunek zewnętrznego wykorzystania surowca.

Naczynia – kierunek dawnych przekazów

Flawonoidy i garbniki sprawiły, że nawłoć pojawiała się również w dawnych mieszankach związanych z:

DROBNYMI NACZYNIAMI • UCZUCIEM CIĘŻKOŚCI • ZATRZYMYWANIEM PŁYNÓW

Ten obszar należy traktować jako historyczną tradycję, a nie deklarowane działanie gotowego suszu.

Drogi oddechowe – kierunek drugorzędny

W ludowym zielarstwie nawłoć bywała również dodatkiem do mieszanek związanych z:

KASZLEM • CHRYPKĄ • WYDZIELINĄ • SEZONOWYM OSŁABIENIEM

Nie jest to jednak główny kierunek nawłoci i dlatego celowo nie eksponujemy go na początku opisu.

Najważniejsze kierunki tradycji

PĘCHERZ • DROGI MOCZOWE • CZĘSTE PARCIE W TRADYCJI • DYSKOMFORT PRZY ODDAWANIU MOCZU W TRADYCJI • ZATRZYMYWANIE WODY • OBRZĘKI W DAWNYM ZIELARSTWIE • TRADYCYJNE „PRZEPŁUKIWANIE” DRÓG MOCZOWYCH • DAWNE OCZYSZCZANIE • TRAWIENIE • SKÓRA I WŁOSY W TRADYCJI

Ważne informacje

Produkt nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 12. roku życia.

Nie stosować przy nadwrażliwości na nawłoć lub inne rośliny z rodziny astrowatych.

Nie stosować w sytuacjach, w których zalecono ograniczenie przyjmowania płynów, ani przy obrzękach wynikających z ciężkiej niewydolności serca lub nerek.

W okresie ciąży i karmienia piersią stosowanie należy wcześniej omówić ze specjalistą.

Informacja o charakterze wyrobu

Wyrób rękodzieła klasztornego Pracowni Rękodzieła Klasztornego działającej przy Gminie Wyznaniowej Łódź II, wykonywany zgodnie z Dekretem nr 10/24.

Informacje dotyczące pęcherza, dróg moczowych, zatrzymywania wody, obrzęków, trawienia, skóry i pozostałych kierunków odnoszą się do historycznego i tradycyjnego wykorzystania nawłoci lub danych dotyczących określonych preparatów zielarskich. Wyrób nie jest produktem leczniczym.