Opis
DZIURAWIEC ZWYCZAJNY – SUSZONE ZIELE I KWIAT
Ręcznie zbierane ziele świętojańskie tradycyjnie związane z trawieniem, żółcią, równowagą nerwową i skórą
Wyrób rękodzieła klasztornego
Masa netto: 50 g
Opis produktu
Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum L.) to jedno z najbardziej rozpoznawalnych ziół dawnej tradycji europejskiej.
Nasze ziele pochodzi ze zbioru prowadzonego w czystym, naturalnym środowisku. Jest ręcznie selekcjonowane i suszone w tradycyjny sposób, aby zachować naturalną barwę, aromat oraz charakter surowca.
Najważniejsze kierunki tradycji:
TRAWIENIE • APETYT • WĄTROBA • ŻÓŁĆ • CIĘŻKOŚĆ PO POSIŁKU • WZDĘCIA • NAPIĘCIE NERWOWE • OBNIŻONY NASTRÓJ W TRADYCJI • SEN • SKÓRA • MIĘŚNIE I STAWY W NACIERANIACH
Skład
100% suszone ziele i kwiat dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum L.).
Co wyróżnia ten wyrób?
RĘCZNY ZBIÓR • ZIELE I KWIAT • CZYSTY TEREN • NATURALNE SUSZENIE • DAWNA TRADYCJA ŚWIĘTOJAŃSKA
Dziurawiec ma bardzo szeroką historię zastosowania, ale szczególnie mocno kojarzono go z trzema obszarami:
TRAWIENIEM I ŻÓŁCIĄ • RÓWNOWAGĄ NERWOWĄ • ZEWNĘTRZNĄ PIELĘGNACJĄ SKÓRY
Trawienie i uczucie ciężkości
Gorzkawy charakter dziurawca sprawił, że od dawna pojawiał się w recepturach związanych z przewodem pokarmowym.
Tradycyjnie stosowano go przy:
NIESRAWNOŚCI • CIĘŻKOŚCI PO POSIŁKU • WZDĘCIACH • GAZACH • SKURCZACH BRZUCHA • OSŁABIONYM APETYCIE
Był jednym z ziół, które w dawnym zielarstwie łączono z poprawą komfortu po jedzeniu.
Wątroba i drogi żółciowe
To jeden z najmocniejszych tradycyjnych kierunków dziurawca.
W dawnych recepturach stosowano go przy:
OSŁABIONEJ PRACY WĄTROBY • ZASTOJU ŻÓŁCI • DOLEGLIWOŚCIACH DRÓG ŻÓŁCIOWYCH • UCZUCIU CIĘŻKOŚCI PO TŁUSTYCH POSIŁKACH
Pojawiał się również w przekazach dotyczących kamicy żółciowej, ale jest to historyczne zastosowanie rośliny, a nie współczesne wskazanie do leczenia.
Napięcie nerwowe i równowaga
Dziurawiec od pokoleń należał do najważniejszych roślin kojarzonych z układem nerwowym.
W tradycji stosowano go przy:
NAPIĘCIU • ROZDRAŻNIENIU • NIEPOKOJU • PRZEMĘCZENIU • TRUDNOŚCIACH Z ZASYPIANIEM • MELANCHOLII • OBNIŻONYM NASTROJU
To jeden z najbardziej charakterystycznych historycznych kierunków tej rośliny.
Nie oznacza to jednak, że oferowane ziele leczy depresję ani zaburzenia lękowe.
Sen i przeciążenie psychiczne
W dawnych przekazach dziurawiec stosowano także wtedy, gdy napięcie i przemęczenie utrudniały odpoczynek.
Tradycyjnie kojarzono go z:
WYCISZENIEM • SPOKOJNIEJSZYM NASTROJEM • ODPOCZYNKIEM • ŁATWIEJSZYM ZASYPIANIEM
Żołądek i jelita
Dziurawiec pojawiał się również w recepturach dotyczących:
PODRAŻNIENIA ŻOŁĄDKA • BIEGUNEK • SKURCZÓW • ZGAGI • DYSKOMFORTU JELITOWEGO
Są to kierunki dawnego zielarstwa, a nie deklarowane działanie gotowego suszu.
Drogi moczowe i zatrzymywanie płynów
W starych recepturach dziurawiec wykorzystywano również przy:
ZATRZYMYWANIU WODY • OBRZĘKACH • ZMNIEJSZONYM WYDALANIU MOCZU • KAMICY MOCZOWEJ
Ten obszar pozostaje elementem tradycji rośliny.
Stawy, reumatyzm i dna – tradycja
Dziurawiec był wykorzystywany także w dawnych mieszankach i nacieraniach dotyczących:
REUMATYZMU • DNY MOCZANOWEJ • SZTYWNOŚCI STAWÓW • BÓLÓW MIĘŚNIOWYCH • NERWOBÓLÓW
Szczególnie znany był czerwony olej dziurawcowy używany do zewnętrznych nacierań.
Rwa kulszowa i nerwobóle – tradycyjne nacierania
Olejowe preparaty z dziurawca miały bardzo silną tradycję przy:
RWIE KULSZOWEJ • NERWOBÓLACH • NAPIĘCIU MIĘŚNI • BOLĄCYCH W ODCZUCIU MIEJSCACH
To zastosowanie historyczne dotyczyło głównie preparatów zewnętrznych.
Skóra – drugi wielki kierunek dziurawca
Z dziurawca przygotowywano:
OLEJE • OKŁADY • ODWARY • PRZEMYWANIA
W dawnych praktykach stosowano je przy:
PODRAŻNIENIACH • OTARCIACH • BLIZNACH • OPARZENIACH • OWRZODZENIACH • TRUDNO REGENERUJĄCYM SIĘ NASKÓRKU
Są to historyczne zastosowania zewnętrzne rośliny.
Półpasiec i dawne kierunki „wirusowe”
W starszych przekazach dziurawiec pojawiał się również przy:
PÓŁPAŚCU • PRZEZIĘBIENIACH • DOLEGLIWOŚCIACH OKREŚLANYCH JAKO WIRUSOWE
Nie oznacza to działania przeciwwirusowego oferowanego ziela.
Astma i drogi oddechowe – tradycja
Dziurawiec występował także w dawnych recepturach dotyczących:
ASTMY • PRZEZIĘBIEŃ • OSŁABIENIA DRÓG ODDECHOWYCH
To mniej znany, historyczny kierunek wykorzystania rośliny.
Krążenie, naczynia i hemoroidy
W tradycji stosowano dziurawiec również przy:
HEMOROIDACH • OSŁABIENIU NACZYŃ WŁOSOWATYCH • ZASTOJACH KRĄŻENIA OBWODOWEGO
Te informacje odnoszą się wyłącznie do dawnych zastosowań.
Kobieca tradycja
W starszych recepturach ziele pojawiało się również przy:
NIEREGULARNYCH KRWAWIENIACH MIESIĄCZKOWYCH • DOLEGLIWOŚCIACH KOBIECYCH
Dziś takie zastosowanie należy traktować wyłącznie historycznie.
Naturalne bogactwo ziela
Dziurawiec zawiera między innymi:
HIPERYCYNĘ • PSEUDOHIPERYCYNĘ • HYPERFORYNĘ • FLAVONOIDY • GARBNIKI • KWASY ORGANICZNE • OLEJEK ETERYCZNY
To właśnie te związki odpowiadają za jego charakterystyczny profil chemiczny oraz szerokie zainteresowanie badawcze.
Ważne rozróżnienie – napar a ekstrakty
Związki szczególnie kojarzone z wpływem dziurawca na nastrój nie przechodzą do zwykłego naparu w taki sam sposób i w takich ilościach jak do standaryzowanych ekstraktów stosowanych w preparatach leczniczych.
Dlatego suszone ziele nie powinno być przedstawiane jako odpowiednik leków lub standaryzowanych ekstraktów z dziurawca.
Ziele świętojańskie – tradycja światła i ochrony
Dziurawiec od wieków zbierano w pobliżu przesilenia letniego oraz dnia św. Jana.
Nazywany był zielem świętojańskim i zajmował szczególne miejsce nie tylko w zielarstwie, ale również w dawnych wierzeniach ludowych.
Wieszano go w domach i przechowywano jako symbol:
ŚWIATŁA • OCHRONY • SIŁY • SPOKOJU • ODPĘDZANIA NOCNYCH LĘKÓW
To wyjątkowy element historii tej rośliny, który odróżnia dziurawiec od wielu zwykłych ziół użytkowych.
Najważniejsze kierunki tradycji
TRAWIENIE • APETYT • WĄTROBA • ŻÓŁĆ • WZDĘCIA • CIĘŻKOŚĆ PO POSIŁKU • NAPIĘCIE NERWOWE • NIEPOKÓJ • MELANCHOLIA • SEN • DROGI MOCZOWE • OBRZĘKI • REUMATYZM • DNA • NERWOBÓLE • RWA KULSZOWA • SKÓRA • BLIZNY • OPARZENIA
Dawne przekazy obejmowały również:
KAMICĘ ŻÓŁCIOWĄ • KAMICĘ MOCZOWĄ • ASTmĘ • PÓŁPASIEC • HEMOROIDY • DOLEGLIWOŚCI KOBIECE
Są to historyczne kierunki stosowania rośliny.
Co czyni ten dziurawiec wyjątkowym?
RĘCZNY ZBIÓR • ZIELE WRAZ Z KWIATEM • CZYSTY TEREN • NATURALNE SUSZENIE • SZEROKA TRADYCJA EUROPEJSKA
To surowiec dla osób, które szukają prawdziwego, ręcznie przygotowanego ziela świętojańskiego, a nie anonimowego przemysłowego suszu.
Naturalny charakter surowca
Ponieważ dziurawiec jest zbierany i przygotowywany ręcznie, poszczególne partie mogą różnić się:
BARWĄ • AROMATEM • WIELKOŚCIĄ FRAGMENTÓW ZIELA I KWIATÓW
Jest to naturalna cecha nieprzemysłowego surowca zielarskiego.
Ważne informacje
Dziurawiec jest rośliną o bardzo istotnym potencjale interakcji z lekami.
Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leków przeciwdepresyjnych, przeciwzakrzepowych, przeciwpadaczkowych, przeciwwirusowych, immunosupresyjnych, nasercowych oraz hormonalnych środków antykoncepcyjnych.
Może również zwiększać wrażliwość skóry na intensywne promieniowanie UV.
Informacja o charakterze wyrobu
Wyrób rękodzieła klasztornego Jednostki Lokalnej „Słowiańska Natura” Gminy Wyznaniowej Łódź II, wykonywany zgodnie z Dekretem nr 10/24.
Informacje dotyczące trawienia, wątroby, żółci, napięcia nerwowego, snu, kamicy, reumatyzmu, rwy kulszowej, półpaśca i pozostałych problemów odnoszą się do historycznego i tradycyjnego wykorzystania dziurawca zwyczajnego.
Nie stanowią deklaracji działania leczniczego oferowanego suszu ani obietnicy leczenia chorób.
