Od poznania do zrozumienia – kiedy nauka staje się sposobem życia

Nauki pozwalają znać prawo naturalne, mówić o pokojowości, Duszy, dawaniu i służeniu życiu, a mimo to w codziennych sytuacjach nadal działać ze strachu, potrzeby kontroli, walki albo własnej korzyści. Sama znajomość nauk nie oznacza, że rozumiemy je i stosujemy we własnym życiu.

Wiedza zapamiętana pozostaje w umyśle. Zrozumienie rozpoczyna się wówczas gdy Człowiek zaczyna powoli zmieniać swoje zachowanie, myślenie, słowa.

Słowa są jedynie sposobem przekazania pewnej myśli. Można je zapisać, zapamiętać i wielokrotnie powtarzać, a mimo to nie zrozumieć ich prawdziwego znaczenia.

Umysł logiczny zatrzymuje się tylko na znanych mu pojęciach. Zastanawia się co oznacza dane słowo, jak brzmi zasada i w którym punkcie została zapisana. Próbuje stworzyć instrukcję, dzięki której wiadomo, jak należy postąpić.

Praw naturalnych nie da się jednak sprowadzić do listy punktów, nakazów i zakazów. Działanie z umysłu nadal może wynikać ze strachu przed błędem, potrzeby bycia najlepszym albo pragnienia potwierdzenia, że jest się bardziej świadomym od innych. Wtedy zmienia się język, lecz nie zmienia się źródło działania. Nadal jest z umysłu – nie wypływa z wnętrza.

Zrozumienie można rozpoznać po reakcji

Prawdziwe zrozumienie jest jest chwilą, gdy wszystko przebiega spokojnie, ale właśnie w chwili napięcia, sytuacji, które z pozoru są dla nas niekomfortowe. Można je zauważyć kiedy pojawia się krytyka, odrzucenie, gniew, brak zgody czy utratę kontroli nad zaistniałą sytuacją.

Można długo mówić o pokoju, można napisać o tym prawdziwe literackie dzieło, a podczas pierwszej różnicy zdań równocześnie próbować pokonać drugiego Człowieka. Można mówić o bezwarunkowym dawaniu, a jednocześnie oczekiwać wdzięczności, uznania lub podporządkowania. Mówić o wolności, a później wymuszać na bliskich przyjęcie własnego sposobu myślenia. W takich chwilach nie wystarczy logiczne poznanie zasad ale zrozumienie , jaka siła naprawdę kieruje działaniem.

Obserwacja siebie nie polega na osądzaniu ani nieustannym wyszukiwaniu w sobie błędów. Ma pozwolić rozpoznać, czy odpowiedź pochodzi z pokojowości, czy ze strachu, z chęci dania, czy z potrzeby otrzymania, ze zrozumienia, czy z pragnienia zwycięstwa.

Właśnie wtedy nauka przestaje być teorią. Staje się żywym poznawaniem własnej wewnętrznej cichej organizacji.

Nie wystarczy zmienić działania

Zmiana zewnętrznego zachowania jest dopiero początkiem całej naszej pracy. Łatwo w fizyczności powstrzymać się od kłótni, ale wewnętrznie nadal prowadzić walkę. Bardzo łatwo ustąpić, ale zrobić to ze strachu. Próbować pokazać dobro, lecz wewnątrz czuć potrzebę rewanżu Z zewnątrz działanie może wyglądać pokojowo, choć jego początek nadal znajduje się w lęku, przymusie lub kalkulacji „czy mi się to opłaca”.

Każda myśl, emocja i decyzja staje się częścią środowiska, które współtworzy Człowiek. Nie możemy zbudować pokoju siłą, ponieważ w tym tworze pozostanie zawsze ślad walki. Nie da się też stworzyć prawdziwego dobra przez przymus, nawet jeśli uznamy, że końcowy efekt jest dobry.

Życie nauką to stopniowe zmienianie wewnętrznie siebie, własnych działań, nie rozumkiem a poczuciem, które w nas płynie.

Drugiego Człowieka nie trzeba pokonać

Poznana wiedza łatwo może stać się kolejnym narzędziem naszego Ego. Mamy poczucie pouczania, poprawiania i udowadniania innym, że jeszcze czegoś nie rozumieją. Nie można zmusić Człowieka, aby coś zrozumiał. Można pomóc mu „zobaczyć” i dać inspirację.

Można podzielić się własnym doświadczeniem, stworzyć warunki i pokazać inną drogę. Nie można jednak wytworzyć zrozumienia za niego. Przekazując zrozumienie przez krytykę i uznanie, że ” wiemy więcej” to walka, kontrola w których dążymy do własnego zwycięstwa.

Często zmiana w sposobie życia, więcej pokoju, szczerości, bezinteresowne dawanie, miłość mówi więcej aniżeli pięknie powtórzona definicja.

Człowiek tworzy środowisko, w którym żyje

łatwo za swoje samopoczucie, porażki obwiniać wszystko wokoło:  system, władzę, instytucje, innych ludzi. O wiele trudniej jest zauważyć, że każde środowisko tworzy się przez wiele pojedynczych decyzji, przyzwyczajeń, lęków i działań, myśli.

Zmiana świata to nie próba rządzenia ani kontroli, aby wszyscy inni natychmiast stali się lepsi. Zaczyna się od zmiany naszego własnego wnętrza — własnej myśli, intencji, reakcji i działania.

Kiedy zmienia się Człowiek, zmienia się również to, co wnosi do otoczenia. Nie musi już zasilać konfliktu, oddawać strachu, który otrzymał. Może stworzyć warunek, którego wcześniej nie było.

Prawa naturalne w zwykłym życiu

Życie zgodne z poznaną wiedzą jest codziennością, zwykłym naszym dniem. Najważniejsze próby pojawiają się w domu, podczas rozmowy, pracy, zmęczenia i radości i smutku.

Zasada „silniejszy karmi słabszego” to nie dawanie rzeczy materialnych. Kiedy ma się więcej spokoju, nie dokładamy gniewu, napięcia, rezygnujemy z osądu, dajemy miłość tam gdzie jej brakuje i  nie żądamy  zapłaty.

Takie dawanie jest świadomym wyborem tego, co zostanie wniesione do wspólnego życia, otoczenia i środowiska.

Od wiedzy do życia

Żyjąc nauką nie zmieniamy całego życia w jednej chwili, zaczynamy powoli widzieć reakcje o których wcześniej nie mieliśmy pojęcia. Nie odgrywamy roli Człowieka „duchowego” kiedy tak naprawdę przemawia przez to nasze Ego. Jesteśmy tylko szczerzy wobec siebie samych i swojej Duszy. Każdego dnia próbujemy wprowadzić więcej spokoju, miłości aby przestać rządzić życiem a zacząć mu świadomie służyć.

Kościół Naturalny